با خودش فکر کرد بهتر است نامه را باز کرده و بخواند.

اما ...

من ؛

در کشمکشهای من و تو ...

و

ما شدن

سرازیر می شوم در خود ...

می شکنم در میان ادمک های تو خالی و متحرک

و

اغاز می کنم ... زندگی را ...

........

اینجا کجاست ؟؟!....

سکوت قبل از فریاد

لب های بسته ،

اذهانی پر از مکر حیله

چهر های در پس صورتک های روشن و پاک

ویرانی دل های ساده و معصوم

سوء استفاده ، سوءظن ؛

در هم ، گرگ و ادم

...شلیک به انسانیت...

.......................

.اینجا اخر خط است.

من روزها کار میکنم. می توانم بروم خط کنار یک جاده دور افتاده و متروک شوم ،یا خط کنار ‏یک نردبام. خط دومی گفت: من هم می توانم خط کنار یک گلدان چهار گوش گل سرخ ‏شوم ،یا خط یک نیمکت خالی در یک پارک کوچک و خـــلوت‎.‎

خط اولی گفت: چه شغل شاعـــرانه اى. و حتمأ زندگی خوشی خواهیــم داشـت‎.‎

در همین لحظه معلم فریاد زد: دو خط موازی هرگز به هم نمىرسند و بچه ها تکرار ‏کردند: دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسند‎.‎

دو خط موازی لـرزیدند. به همدیگــر نگـاه کردند. و خط دومی پقی زد زیر گریـه‎ .‎

خط اولی گفت: نه این امکان ندارد . حتمأ یک راهی پیدا میشود .خط دومی گفت: ‏شنیدی که چه گفتند؟ هیچ راهی وجود ندارد. ما هیچ وقت به هم نمی رسیم. و دوباره ‏زد زیر گریه. خط اولی گفت: نباید نا امید شد. ما از این صفحه کاغذ خارج می شویم و ‏دنیا را زیر پا می گذاریم. بالاخره کسی پیدا میشود که مشکل ما را حل کند. خط دومی ‏آرام گرفت. و اندوهنک از صفحه کاغذ بیرون خزید. از زیردر کلاس گذشتند. و وارد حیاط ‏شدند. و از آن لحظه به بعد سفرهای دو خط موازی شروع شد. آنها از دشتها ‏گذشتند ..... ، از صحراهای سوزان ..... ، از کوههای بلند ..... ، از دره های عمیق .......، ‏از دریاها ....... ،از شهرهای شلوغ‎.....‎

سالها گذشت ؛

و آنها دانشمندان زیادی را ملاقات کردند. ریاضیدان به آنها گفت: این محال است.هیچ ‏فرمولی شما را به هم نخواهد رساند. شما همه چیز را خراب میکنید. فیزیکدان گفت: ‏بگذارید از همین الآن نا امیدتان کنم. اگر می شد قوانین طبیعت را نادیده گرفت، دیگر ‏دانشی به نام فیزیک وجود نداشت. پزشک گفت: از من کاری ساخته نیست، دردتان بی ‏درمان است. شیمی دان گفت: شما دو عنصر غیر قابل ترکیب هستید. اگر قرار باشد با ‏یکدیگر ترکیب شوید ، همه مواد خواص خود را از دست خواهند داد. ستاره شناس ‏گفت: شما خودخواه ترین موجودات روی زمین هستید. رسیدن شما به هم مساوی ‏است با نابودی جهان. دنیا کن فیکون می شود . سیـارات از مدار خارج می شوند. کرات با ‏هم تصادم میکنند. نظام دنیا از هم می پاشد . چون شما یک قانون بزرگ را نقض کرده ‏اید. فیلسوف گفت: متاسفم... جمع نقیضین محــال است‎.‎

و بالآخره به کودکی رسیدند. کودک فقط سه جمله گفت: شما به هم میرسید. نه در ‏دنیاى واقعیات. آن را در دنیاى دیگری جستجو کنید...... دو خط موازی او را هم ترک کردند. ‏و باز هم به سفرهایشان ادامه دادند. اما حالا یک چیز داشت در وجودشان شکل میگرفت. ‏‏«آنها کم کم میل به هم رسیدن را از دست میدادند.» خط اولی گفت: این بی ‏معنی است. خط دومی گفت:چی بی معنی است؟ خط اولی گفت:این که به هم ‏برسیم. خط دومی گفت: من هم همینطور فکر میکــنم. و آنها به راهشان ادامه دادند‎.‎

یک روز به یک دشت رسیدند. یک نقاش میان سبزه ها ایستاده بودو نقاشی میکرد.خط ‏اولی گفت:بیـا وارد آن بوم نقاشی شویم و از این آوارگی نجات پیــدا کنیم‎.‎

خط دومی گفت: شاید ما هیچوقت نباید از آن صفحه کاغذ بیرون می آمدیم. خط اولی ‏گفت:در آن بوم نقاشی حتمأ آرامش خواهیم یافت. و آن دو وارد دشت شـدند.روی دست ‏نقاش رفتند و بعد روی قلمش. نقاش فکری کرد و قلمش را حرکت داد‎.‎

و آنها دو ریل قطار شدند که از دشتی می گذشت. و آنجا که خورشید سرخ آرام آرام ‏پایین می رفت ، سر دو خط موازی عاشقانه به هم می رسند‏‎.‎

---------------------------------------

منبع : آوای آزاد 

زندگي عشق است عشق افسانه نيست آنکه عشق را آفريد ديوانه نيست عشق آن نيست که کنارش باشي عشق آنست که به يادش باشي. 

اولین باری که به خانه ام آمدی ؛ دست های باز ، نگاه مات  چیزی یادم نمی رود توده متحرکی بودند که از فاصله دور احساس می شدند ولی آن سکوت غافلگیرکننده را در آشپزخانه هنوز هم احساس می کنم . از ایمان حرف زدی که مرد بدون ایمان مثل ماهی بی استخوان است و زن ذاتا حسود.....

شنیدن این کلمه از تو مثل پیدا کردن عطر در میان صد تا شیشه دارو بود .! تو در یک کلمه گفتی :"روح را "

بلند می شوم و کنار پنچره می ایستم قله را نمی بینم سرم را به شیشه تکیه می دهم و به این فکر می کنم که حتی یک تکه چوب تو خالی هم می تواند تکیه گاه باشد اگر چه قله ناپدید شده باشد . آن شب را به خاطر می آورم که به خانه ات آمدم و تو رفتی تا برایم قهوه و با شیر بیاوری و من سخت تعجب کردم وقتی کتاب تعبیرخواب را زیر بالشت دیدم دانستم که آموزش در این خانه تعطیل است و عشق هم برای اهالی این خانه آیین بود نه تجربه شخصی . برای همین وقتی آن شب به خانه ات آمدم دستپاچه شدی ....! .

            بعد ار آن شب مادام آن فرد نا شناس در وجودم می گفت: همه چی کات . و حال می گوید: اگر علاقه اش واقعی باشد بر می گردد و من گفتم " علاقه اش واقعی است ولی نمی تواند " . خدایا لعنت بر من که بعد از شصت سال  معنی  هر چیز را می فهمم .

داشتم از آن شب که به خانه ام امدی می گفتم که یکباره آن همه عقل و منطق دود شد و هوا رفت و تو دیوانه شدی آنقدر که زمین زیر پایمان لرزید و من غرق سکوت غافلگیر کننده شدم  و تو گفتی مگر لالی .. و من نمی توانستم به تو بگویم دیوانه ...! .

نزدیک های صبح  بلند شدم و نشستم و دور برم را نگاه کردم تا اتفاق های شب قبل را به خودم به جسمم که چیزی را حس نمی کرد ربط بدهم ، نمی دانم چرا تو را به خانه ام راه داده بودم توی که می گفتی : زندگی فورمالیته است و می توانیم باز هم با هم باشیم _ سرت داد کشیدم که من معشوقه ات نیستم ... گفتی "  از زنی خوشم می آید که موقعیت ها را خوب بفهمد " گفتم که منظورت را نمی فهمم و دستم را عقب کشدم . گفتی "مثلا در آشپزخانه یک کدبانو باشد در اتاق پذیرایی مثل یک خانم نه یک آشپز در اتاق مطالعه یک زن متفکر ودانا ودر اتاق خواب مثل یک  " حرفت راتند قطع کردم " مثل یک هرزه " . از حرفم جا نخوردی با خستگی گفتی " زنی که فکر می کند دراتاق خواب باید دانشمند و فیلسوفانه باشد احمق است ".و همه آن حفاظت ها کنار رفت ......

و زندگی یک فورمالیته است که این آخرین حرفت بود با ان زیر شلواری قهوه ای هنوز جلوی چشمم هستی و همان هیس هیس کردن ها ، یک لحظه نغمه متفاوتی را در میان گریه هایم شنیدم و توانائی این را پیدا کردم که برای همیشه از تو صرف نظر کنم ولی فقط یک لجظه بود چرا که تصور می کردم آدم ها می توانند در ذهن بی آنکه دست یکدیگر را لمس کنند عاشق همدیگر شوند . حتی با دیدن فیلم شهر فرشته ها ....

گفتم " او دارد زندگی اش را می کند ولی من نمی توانم ". گفتی " می توانی با جوانی ات با زیرکی و هوشیاری ات " اما اگر من زرنگ بودم سرم کلاه نمی رفت ؟. گفتی : واقعا این طور فکر می کنی تو تیز تر از این حرفایی. همه چیز را می بینی حتی کلاه را . آری اعتراف می کنم که دیدم از مدت ها پیش ولی انقدر اراده نداشتم که به موقع کنار بکشم.درب  اتاق را آهسته کیپ می کنم سردم است بعد از تو همیشه سردم بوده است . گرمای قطره ای را در چاله چشم احساس می کنم و گفتم " او می تواند چرا من نتوانم ".

                                                                                                  "تبت "